Jazzy

Jazzy była kochaną starszą damą — silną, cichą, inteligentną i głęboko kochaną.

Odeszła 9 marca po bolesnej chorobie, którą początkowo brano za przewlekłą niewydolność nerek, lecz później okazała się nowotworem. Wszystko potoczyło się boleśnie szybko i odebrano nam szansę na prawdziwą pomoc, zanim zdążyliśmy zrozumieć, co tak naprawdę się dzieje.

Jazzy była kimś więcej niż zwierzęciem. Była wierną przyjaciółką, znajomą obecnością i częścią codziennego rytmu domu. Jej małe rutyny, cicha siła, momenty, w których domagała się uwagi, oraz jej osobowość stanowczej starszej damy sprawiły, że była niezapomniana.

Jej brak jest wciąż głęboko odczuwalny. Brakuje jej w chwilach ciszy, w pustych przestrzeniach i we wszystkich miejscach, w których jej obecność przynosiła ukojenie. Spoczywaj w pokoju, słodka Jazzy. Byłaś kochana ponad słowa i nigdy nie zostaniesz zapomniana.